Heden, 11 januari 2012, heeft een rechter de onnavolgbare uitspraak gedaan dat Ziggo en XS4ALL hun klanten moeten censureren. En wel voor wat betreft the pirate bay.

Aangezien twitter uit zijn voegen aan het barsten is door #brein, #TPB #censuur en vergelijkbare termen, plus dat ik al enige tijd deze site slecht onderhouden heb (er is weinig koffie gedoneerd), doe ik bij dezen de broodnodige oproep voor assistentie/overname.

Serieuze voorstellen mogen worden gemaild naar info@breinverpapping.nl

Mooie woorden, maar er rijst een berg vragen na de laatste ideeën van staatsecretaris Teeven: Die liet vanochtend weten dat ‘downloaden zonder ervoor te betalen tegen de wet zal worden. Tegen aanbieders zal worden opgetreden en buitenlandse illegale aanbieders zullen onbereikbaar gemaakt worden.’

De eerste vraag die rijst is of de berichtgeving nou zo kort door de bocht gaat of dat het voorstel van Teeven écht zo dom is: downloaden zonder betalen illegaal. Er zijn toch al diverse artiesten, uitgevers en filmmakers die hun werk gratis aanbieden. Een andere mogelijkheid is dat een aanbieder betaald wordt uit reclame-inkomsten. En hoe zit het met Open Source software?

En dan komt het filter: buitenlandse sites die in overtreding zijn, zoals the pirate bay, kunnen na een gerechterlijk bevel geblokkeerd worden. De aloude vragen hierbij: wie gaat dat filter beheren? Wordt er algemeen kenbaar gemaakt welke sites er geblokkeerd worden? Gaan we het weer over DPI hebben omdat je met een eenvoudige proxy of eventueel TOR eenvoudig om een IP- en DNS-filter heen kan? Wie betaalt dan voor de benodigde rekenkracht om de DPI te faciliteren?

Teeven wil niet de consument vervolgen zodat groot machtsvertoon tegen internettende pubertjes niet zal voorkomen. Maar intussen wil hij dus wél een filter op het internet, waar het eigen kabinet, in andere landen, fel op tegen is.

Breinverpapping van de bovenste plank. Waar blijft die kabinetscrisis en waar blijft het broodnodige inzicht in ICT binnen de regering…

Ohja: recentelijk heeft de VVD (Jawel! De partij van Teeven!) kamervragen gesteld over de bevoegdheden van Stichting Brein na het in beslag nemen van een aantal servers onder de noemer SWAN.
Mogelijk vindt Teeven Brein niet stompzinnig genoeg en wil hij dat met eigen hand extremer maken…

Zo is er inmiddels aangifte gedaan tegen stichting Brein na de uitspraken van Tim Kuik op het Download debat voorafgaand aan de verkiezingen eerder dit jaar:

http://www.jdk.lawyers.nl/blog/aangifte-brein-t.-kuik.-oplichting.-oneerlijke-mededinging

We willen graag vrolijk en zomers nieuws brengen, maar het wordt ons niet makkelijk gemaakt. Vandaag lanceerde het Ministerie van Justitie een vergaande censuurmaatregel: zij wil het OM zonder tussenkomst van een rechter websites laten verwijderen of blokkeren.

Op dit moment kan de Officier van Justitie een tussenpersoon, zoals een hoster, pas vervolgen als deze niet voldoet aan een bevel van de rechter-commissaris om een website te verwijderen (artikel 54a Wetboek van Strafrecht). Deze bepaling was, zo blijkt uit de wetsgeschiedenis, bedoeld om “censuur van staatswege” en zelfcensuur te voorkomen.

Daar wil het Ministerie van Justitie nu verandering in brengen. Zij wil dat het OM zonder tussenkomst van een rechter een tussenpersoon kan bevelen om gegevens te verwijderen als dit nodig is om een strafbaar feit te beëindigen of te voorkomen. En als een tussenpersoon niet meewerkt, kan het OM een dwangsom opleggen “als stok achter de deur”.

Daarmee zou het OM een grenzeloze bevoegdheid krijgen om het internet te censureren. “Strafbaar feit” is een brede term, waaronder bijvoorbeeld ook auteursrechtinbreuk en belediging vallen. En, zoals laatst duidelijk werd toen Buma het embedden van filmpjes wilde aanpakken: auteursrechtinbreuk kan iedereen overkomen. Bovendien: in twijfelgevallen beslist het OM zelf of zij verwijdering of blokkering noodzakelijk acht.

Tot 30 september 2010 bestaat de mogelijkheid om reacties te geven op het concept-wetsvoorstel.

Je gaat je na zo’n bericht toch afvragen in welk land je ook weer woonde en wat voor bakken geld er aan smeergeld door gegaan zijn om dit voor elkaar te lobbyen.

Alleen een klein kind kan die uitspraak doen.

Op 8 juli jl. wees de Antwerpse Rechtbank van Koophandel het verzoek van de Belgian Anti-piracy Federation (BAF) tot voorlopige maatregel om The Pirate Bay te blokkeren door middel van een DNS-block af.

De verschillen met de situatie in de zaak BREIN/Ziggo zijn direct duidelijk:

a.) BAF heeft– in tegenstelling tot BREIN – nooit zelf rechtstreeks actie ondernomen tegen The Pirate Bay;
BREIN heeft eerst tegen The Pirate Bay geprocedeerd en (2x) gewonnen. Omdat The Pirate Bay de vonnissen negeerde, heeft BREIN zich tot Ziggo gewend.

Waarin is dit juridisch anders? Kan ik dan ineens een beveiligingsbedrijf sommeren om op hun kosten mijn huis te beveiligen omdat een mogelijke inbreker zich niet laat pakken?
Ja, de voorgeschiedenis van BREIN is anders dan van BAF. Het is ook nog eens een ander land stelletje oetlullen.

b.) Kennelijk heeft BAF haar vorderingen alleen over de boeg van de aansprakelijkheid van ISPs moeten gooien. Die aansprakelijkheid wordt ‘ernstig betwist’ en kennelijk mag de Belgische voorlopige voorzieningenrechter geen uitspraken doen terzake van ‘ernstig betwiste rechten van partijen’. In de BREIN/Ziggo-zaak gaat het juist niet om de aansprakelijkheid van de ISP. Het gaat over een aan de ISP op te leggen verbod, ter voorkoming van verdere schade die door The Pirate Bay wordt veroorzaakt.

Makkelijk he? Een juridisch steekspel waarbij de nationale verschillen maar even opzij worden geschoven.
Dit is nou een detailverschil. Waarom? Omdat zowel BREIN als BAF een willekeurige juridische term aanvoeren omdat ze anders geen poot hebben om op te staan.
Een idioot die van een brug springt of een idioot die denkt dat ie kan vliegen. Wat is het verschil? In essentie geen: beide idioot en beide dood.

c.) BAF heeft enkel DNS-blocking gevorderd. De rechter overweegt dat DNS blocking makkelijk te omzeilen is. BREIN heeft naast DNS-blocking ook IP-blocking gevorderd. The Pirate Bay wordt op dit moment in het buitenland succesvol geblokkeerd door middel van IP blocking. Overigens vindt BREIN het omzeilingsverweer onjuist. Stoplichten worden ook niet afgeschaft omdat het makkelijk is om door rood te rijden.

Telkens weer die stoplichten, maar als wordt aangevoerd dat je rijkswaterstaat dan kunt aanklagen omdat ze de mogelijkheid bieden om 200 op de snelweg te rijden, dan is de vergelijking natuurlijk weer onjuist.
Nou, deze vergelijking is onjuist. Verkeerslichten (stoplichten bestaan niet, best Kuikentje) duiden geen enkel verbod aan. ze staan er ter regulering van de doorstroom.
Maak dan de vergelijking met verkeersbord C1. Maar dan nog klopt het niet met wat BREIN wil. Ik citeer: “dat er komt te staan: ‘page not found’”

Die uitleg insinueert geen verbodsbord: het insinueert een hoge blinde muur tussen Oost en West Berlijn; tussen Israël en Palestina; tussen protestantse en katholieke Noord-Ieren… Wat je niet ziet bestaat niet. Kop in het zand.

BREIN associeert kennelijk graag met het verkeer, dus laat ik het ook nog een keer doen: BREIN en de hele industrie die zich heeft vastgeklampt aan copyrights lopen zwaar achter. Op de een of andere manier houden ze vast aan verkeersbord F1, terwijl ze aan F2 moeten denken.

KPN heeft in het verleden een adsl-klant af moeten sluiten om een verboden site uit de lucht te halen. Dat gaat ook om toegang.

Lieve hersencel, even voor de goede orde, dat KPN dat moest doen was gestoeld op hééél andere principes: De site werd verboden. De site werd gehost in Nederland. de site werd gehost op een adsl-lijn van KPN. Dat daarmee de toegang tot internet voor die klant geblokkeerd was, is een logisch gevolg als je de site wilt blokkeren.

Nu TPB: de site wordt gehost in het buitenland. de site wordt niet gehost op een lijn van ziggo. In analogie tot de KPN-situatie, moet Ziggo dus nu het buitenland afsluiten…

Jaaaa… tuurlijk. Dat is erg zinvol.

Ziggo faciliteert niets aan TPB.

Om een eerder gemaakte analogie maar weer aan te halen: gaan we dan ook Rijkswaterstaat aanklagen omdat een automobilist te hardt rijdt? Of een kroegbaas beboeten omdat een klant een peuk opsteekt? Oh wacht, dat laatste doen we inderdaad…

In sommige kieskringen kwamen nipt voldoende handtekeningen binnen, terwijl elders in het land ruimschoots de vereiste 30 per kieskring gehaald werd.

Lees meer op Tweakers.net

Eeuwenlang heeft de mens geschreven.
Eeuwenlang heeft de mens het geschrevene gekopiëerd om kennis te behouden en door te geven. Tot de Boekenwet van 1803.

Na een economisch welvarende tijd had men zoveel vrije tijd en luxe gekregen, dat men zich kon veroorloven om naast het schrijven niets anders te doen. En die luxe wilde men uiteraard in stand houden. Uiteraard, want na het kennen van luxe is het altijd moeilijk inleveren. Dat zie je weer bij iedere bezuinigingsmaatregel van iedere regering: ookal wordt er pas sinds één jaar geld in iets gestoken, men komt in het verweer wanneer dat dreigt te stoppen.
Natuurlijk, mooie dingen moet je behouden, maar ten koste van wat?

Schrijven is een industrie geworden; steeds vaker staan er schrijvers op die hun, al dan niet tijdelijke, succes te danken hebben aan een cursus die erop gericht is om van schrijven je broodwinning te maken en hun werken schrijven in een computerprogramma dat de contemplatie vervangt door een rood scherm wanneer er niet genoeg woorden per minuut uit het deadlinegerichte brein van de meester komen.
Het resultaat is dat meer en meer schrijvers op elkaar gaan lijken en dat de grenzen van literatuur vervagen, waardoor extremisme in de hand wordt gewerkt: een deel dat vindt dat Kluun topliteratuur is en een deel dat vindt dat literatuur slechts gekenmerkt wordt door taalvirtuositeit en liefst hoge leeftijd van de auteur.

Na de Boekenwet van 1803 volgde een tijdelijke wet van 1814 tot 1817 en vervolgens een vrij strenge wetgeving in 1817.
Opmerkelijk is dat in 1869 deze wet kwam te vervallen ‘om monopolievorming tegen te gaan’.
De huidige auteurswet stamt uit 1912 en is in de loop der jaren aangepast om na een verdronken kalf aan te sluiten op nieuwe media.
Want natuurlijk was de grammofoon de nekslag voor orkesten, televisie deed toneel de das om, het cassettebandje was de doodsteek voor hard werkende artiesten en nu veegt internet de vloer aan met alle ‘oude’ media.

Hoewel aangepast, blijft de vraag natuurlijk: is de wet correct en zinvol aangepast? Enerzijds staat iedere overheid erom bekend conservatief te zijn, niet door onwil, dan wel door onkunde en gemiddelde leeftijd. Anderzijds is meermaals aangestipt dat je overheden, door deze, al dan niet onbedoelde, vorm van conservatisme, zich van alles laten wijsmaken op gebied van nieuwe technieken.
Hoe vaak is het al niet voorgekomen dat juist overheden het dubbele neertelden voor een project van wat burgers zouden betalen? Hoe vaak, zeker op IT-gebied, is een ter zake onbekwaam politicus met een idee gekomen, waar de industrie een aan de buitenkant zichtbaar aansluitende oplossing voor neerzette, die onder de oppervlakte  menig andere wet schond?
Hoewel het door de gelijkende inhoud onhandig is om de twee een compleet andere naam te geven, heeft een e-book bijzonder weinig te maken met een boek: een boek zet je in de kast en als je het nooit eruit pakt dien je het af en toe af te stoffen. Als je het geregeld pakt is zelfs dat niet nodig.
Zelfs in onze wegwerpcultuur gaat een goedkope pocket, mits goed behandeld, nog tientallen jaren mee. Gebonden boeken, afhankelijk van de kwaliteit, kunnen een paar honder jaar mee.
En een e-book? Daar dien je sowieso altijd al een backup van te hebben, want je kun tenslotte per ongeluk met één muisklik je boekenkast de vernieling in helpen, als die muisklik al nodig is, want voor het zelfde geld word je boekenkast ziek en moet je hem desinfecteren. Weg boekenkast.

Maar mag die backup wel? Steeds vaker wordt het recht op de thuiskopie ingeperkt door de uitgever.
“je mag dit boek slechts één keer in je kast hebben staan, niet tweedehands verkopen en de boekenkast moet van een specifiek merk en type zijn.”

Na twee eeuwen van bescherming en promotie wordt het wennen voor Schrijver 2.0 om mee te komen met Web 2.0. Hij zal moeten evolueren. Net als Auteurswet 2.0

Zoals Darwin schreef in zijn literaire werk, niet zelden verkeerd aangehaald: “Het overleven van de meest aangepaste“, wat direct duidelijk maakt dat echte, tijdloze beroemdheid niet te koop is met macht of geld, maar met kwaliteit.

Literatuur dient niet bepaald te worden door wat bestand is tegen virussen, hackers, wishlists of harde schijfcrashes, maar door de weerstand tegen de vergetelheid.
Dat maakt echte literatuur bijna per definitie minimaal 25 jaar oud: is het het waard om aan onze kinderen door te geven?
Kanshebbers kunnen we uiteraard aanwijzen, maar of Kluun’s boeken, en vooral welke, tot de literatuur zullen behoren, zullen we pas over enkele decennia weten.

Tot die tijd draag ik mijn steentje bij door e-books te beta-testen: kan ik ze als vliegenmepper gebruiken? Staan ze mooi in de kast? Zijn ze zwaar genoeg om LP’s recht te buigen of mijn kinderen te helpen bloemen en bladeren te drogen?

Genoeg clownesque grollen, ik begin een auteur 1.5 te lijken. Dan liever 2.0 met vrije licenties en alom toegankelijke kennis.

Buma/Stemra wil filesharing legaliseren

Buma/Stemra wil down- én uploaden toestaan door via isp’s 5 á 10 euro per maand licentiegeld te vragen. Controle van het dataverkeer is wel vereist. De eerste reacties zijn voorzichtig positief.

Muziekrechtenorganisatie Buma/Stemra komt met een ingrijpend voorstel om filesharing uit de illegaliteit te halen. Om de criminalisering van ‘illegale downloaders’ te voorkomen en toch de makers van muziekwerken een vergoeding te kunnen geven, wil de rechtenorganisatie een licentie bieden aan online muziekgebruikers.

Een aardig idee, maar weer veel te snel bedacht door een club die er eigenlijk helemaal niet achter staat. Het wordt naar binnen geloodsd als lapmiddel. Mosterd vóór de maaltijd. En dan is er ook nog de controle van het dataverkeer. De groeten! Buma/Stazi krijgt geen bitje van mij te lezen, tenzij het een blog is als deze.

5 á 10 euro per maand

Buma omschrijft het voorstel als volgt: “Door tussenkomst van de Internet Service Providers (ISP) komt een licentiecontract tot stand tussen muziekauteurs en particuliere internetgebruikers. Deze klanten van de ISP krijgen daarmee de bevoegdheid tegen een redelijke maandelijkse vergoeding muziekbestanden uit te wisselen – door downloaden of uploaden – met andere internetgebruikers.”

“We willen op een positieve manier kijken naar het gebruik van muziek op internet. Je kunt wel met z’n allen heel hard gaan roepen van het mag niet en we moeten handhaven, maar je moet muziekgebruik niet in de weg zitten. Tegelijkertijd verdient de maker een reële vergoeding voor zijn werk. Dus willen we filesharing uit de illegaliteit halen middels een licentiemodel”, legt de woordvoerster uit aan Webwereld.

Aardig bedacht en ik zou er niet eens op tegen zijn als er niet wederom voorbij werd gegaan aan de basis: zijn copyrights nog houdbaar?

Buma denkt aan een bedrag van ’5 á 10 euro per maand’. “Uit verschillende onderzoeken blijkt dat de meeste downloaders dit bedrag graag bereid zijn te betalen.”

PARDON??? Willen ze de CD-verkoop helemaal lam leggen  ofzo? Ik geef dat bedrag per kwartaal uit aan originele CD’s. Dan ga ik niet ineens dat bedrag per maand uitgeven. Als je dit systeem wilt vergelijken met de thuiskopieheffing, dan kom je op hooguit een paar kwartjes. Misschien een alternatief: €0,10 per Mbit van de connectie per maand. Dat komt voor mij neer op €1,60 per maand. Dát heb ik er nog wel voor over. Dat komt overeen met ruim 11 audio-CD’s of 4 DVD’s volgens de tarieven van de thuiskopieheffing. Dat is al meer dan ik per maand binnenhaal!

Buma ziet dit duidelijk weer als melkkoe. De copyright-kerk heeft weer een nieuwe manier bedacht om zondaars aflaten te laten kopen.

Geen verplichte heffing

De organisatie benadrukt dat het geen verplichte heffing betreft, zoals D66 onlangs bepleitte, maar een vrijwillige licentie met een opt-out mogelijkheid. Het filesharen mag alleen voor particulier gebruik. “Wie op commerciële schaal muziekbestanden beschikbaar stelt, valt buiten deze licentieregeling, ook al is er geen commercieel doel.”

Wat de grens is tussen particulier en commercieel moet de organisatie nog uitzoeken en definiëren. “Dat is uiteraard een belangrijk punt”, erkent de zegsvrouw.

Ik zie het al gebeuren dat dat wordt gesteld op 24 nummers of 2 films. Dan kun je dus echt amper meer iets vinden. Het aanbod van (dan volledig legale) torrents verminderd omdat er te weinig seeders zijn, DirectConnect verliest gebruikers omdat daar vaak een *minimum* hoeveelheid vereist is…

Oh wacht, nee, dat blijft allemaal prima werken: iedereen wordt gewoon meteen als commercieel aangemerkt en aan de hele regeling heb je dus niets meer.

P2p-data gecontroleerd

Om dit systeem te laten werken moeten de isp’s wel het muziekgebruik (de up- en downloads) van hun abonnees ‘registreren’ en die informatie geanonimiseerd doorgeven aan auteursrechtenorganisaties. Op die manier ontvangen muziekauteurs een correcte vergoeding voor het gebruik van al hun muziek door de Nederlandse online muziekgebruiker.

Hier zit een flinke adder onder het gras, want hoe kunnen in een p2p-netwerk het delen muziekbestanden worden geregistreerd anders dan met de omstreden methode van Deep Packet Inspection (DPI)? “Dat weten we niet, maar daar gaan we ook niet over”, antwoord Buma op deze vraag. “We hopen dat de tussenpersonen [de isp's] hier hun rol in het geheel oppakken.”

Lekker zinnig weer: “wij willen het, dus iemand moet er maar voor zorgen dat het kan!” En als het technisch onmogelijk is? DPI is degelijk hoor, maar wat als ik een encrypted tunnel opzet?
De wereld is weer plat en Buma/Dogma verkopen onmogelijkheden als verlossing.

Isp’s beloond

De rechtenorganisatie wil de isp’s aan boord krijgen door ze commissie te bieden op de geïnde licentiegelden. “Zij worden dan ook beloond voor het aanbieden van de dienst.” Er is nog geen concreet contact met isp’s. “Maar we hopen dat als er één schaap over de dam is, de anderen volgen.”

Buma/Stemra heeft nog niet doordacht in hoeverre het p2p-gebruik van internetgebruikers die geen licentie willen, toch zal worden ‘geregistreerd’.

Nee, Buma/Breinloos heeft zoveel nog niet doordacht. Dat komt omdat ze Paus zijn in hun Copyright Imperium. Daar hoeven ze niet te denken. Slechts een encykliek en het zij zo.

Buma heeft het legaliseringsplan vorige week naar de Kamercommissie Auteursrecht (de Commissie Gerkens) gestuurd. Die werkgroep is er positief over, schrijft Buma-directeur Cees Vervoord.

Zonder het te lezen verdenk ik Cees van de verwarring tussen ‘niet negatief’ en ‘positief’…

Toejuichen

“Voorzichtig positief”, nuanceert commissievoorzitter Arda Gerkens (SP) tegenover Webwereld. “De werkgroep vindt het voorstel interessant, maar ziet wel meteen ook beperkingen. Er is ook nog veel onduidelijk. Ik hoop dat dit de komende tijd uitgewerkt kan worden.”

Duidelijkheid komt wat Gerkens betreft echter niet vanuit de overheid. “Kijk hiervoor niet naar de politiek, dit is echt voor de markt om op te pikken. Maar ik juich het zeer toe dat een organisatie als Buma/Stemra out of the box denkt en oplossingen aandraagt.”

Out of the box? Yeah right. One cannot think outside the box if there’s no thinking on the inside. Dit is geen oplossing jongens. Dit is een hersenscheet die als melkkoe bedoeld is, maar dusdanig naar voren geschoven wordt dat het heel vooruitstrevend lijkt.

Provider XS4All is in beginsel positief over de proefballon van Buma. “Dit laat voor het eerst zien dat de entertainmentindustrie met een ander model komt. Het idee van een samenwerking tussen de isp’s en de entertainmentindustrie, met instemming van de klant, dat juich ik toe”, aldus de woordvoerder van de provider.

In principe: ja. In deze situatie: nee. En wat nou ander model? Dit is weinig anders dan de thuiskopieheffing. Dit is wel erg positief van XS4All… Wat is daar aan de hand? Probeert XS4All te slijmen zodat er ooit misschien wel iets te bereiken valt met de entertaimentindustrie, had de woordvoerder geen tijd gehad om zich in te lezen, of was het per ongeluk een woordvoerder van KPN?

Haken en ogen

Maar ook XS4All ziet op technisch vlak beren op de weg. “Ik denk dat er vooral technisch veel haken en ogen aan zitten. Als hiervoor echt DPI nodig is, en dat ziet er naar uit, dan is het problematisch. Dat is technisch niet haalbaar met behoud van de snelheid en netwerkspecificaties.” Als bovendien ook licentieweigeraars worden onderworpen aan DPI, dan ziet XS4All het helemaal niet zitten.

Mooi! We zijn er weer. Het was dus slijmen.

Nou goed, ze proberen iets. Nou nog even bedenken dat ze daar hun hersens voor nodig hebben. Niet te verwarren met BREIN, want daar zijn geen hersens te vinden.

Briljant artikel over de waanzin van BREIN.

Sowieso duidelijke mening en goede motivatie van deze dame in al haar artikelen.