from the fake-science-makes-the-world-go-round dept

A recent GAO study found claims of piracy’s supposedly-devastating impact on the economy (shockingly) usually aren’t based on real science – despite the fact that such claims (which usually originate from the entertainment or software industries) are repeatedly parroted by government officials. The study also found that there were a few instances where file trading could actually be a good thing — and could actually result in increased product sales. The GAO’s overall conclusion? No government agency actually bothers to track piracy statistics, and instead just regurgitates scary industry claims without question. The study also found that there’s so many moving parts involved — that making broad claims about piracy’s impact on the economy (for better or worse) may not even be possible.

In the UK, the recent Digital Economy Bill was rushed through without any real debate – but with plenty of typical claims of how piracy was going to lead to economic armageddon if the bill wasn’t passed. Just like in the States, the UK government never actually bothered to study whether any of these claims were accurate. If they had, they would have found that — also just like in the United States — the claims weren’t based on real science but on the usual combination of flawed logic (assuming a copy shared naturally equates to a lost sale) and skewed, industry-supplied data. Looking more closely at the most recent reports that most heavily influenced Digital Economy Bill voting found that very little (if any) data originated with independent, scientific studies:

“So the net result of this 68-page report, with all of its tables and detailed methodology, is that four out of the top five markets used for calculating the overall piracy loss in Europe draw on figures supplied by the recording industry itself. Those apparently terrifying new figures detailing the supposed loss of money and jobs due to piracy in Europe turn out to be little more than a *re-statement* of the industry’s previous claims in a slightly different form. As a result, as little credence can be placed in the the report as in those criticized by the US GAO.”

Of course none of this surprises anybody who watched the BPI manipulate and massage realityin order to get the bill passed. Meanwhile, the passage of the Digital Economy Bill has file traders heading further underground (where they’ll be harder to track), with anonymous BitTorrent protection services seeing a pronounced spike in new users. While the BPI waits for their pet legislation to kick in, they’ve meanwhile announced that they plan to “reluctantly” return to suing potential customers.

bron: techdirt.com

Buma/Stemra wil filesharing legaliseren

Buma/Stemra wil down- én uploaden toestaan door via isp’s 5 á 10 euro per maand licentiegeld te vragen. Controle van het dataverkeer is wel vereist. De eerste reacties zijn voorzichtig positief.

Muziekrechtenorganisatie Buma/Stemra komt met een ingrijpend voorstel om filesharing uit de illegaliteit te halen. Om de criminalisering van ‘illegale downloaders’ te voorkomen en toch de makers van muziekwerken een vergoeding te kunnen geven, wil de rechtenorganisatie een licentie bieden aan online muziekgebruikers.

Een aardig idee, maar weer veel te snel bedacht door een club die er eigenlijk helemaal niet achter staat. Het wordt naar binnen geloodsd als lapmiddel. Mosterd vóór de maaltijd. En dan is er ook nog de controle van het dataverkeer. De groeten! Buma/Stazi krijgt geen bitje van mij te lezen, tenzij het een blog is als deze.

5 á 10 euro per maand

Buma omschrijft het voorstel als volgt: “Door tussenkomst van de Internet Service Providers (ISP) komt een licentiecontract tot stand tussen muziekauteurs en particuliere internetgebruikers. Deze klanten van de ISP krijgen daarmee de bevoegdheid tegen een redelijke maandelijkse vergoeding muziekbestanden uit te wisselen – door downloaden of uploaden – met andere internetgebruikers.”

“We willen op een positieve manier kijken naar het gebruik van muziek op internet. Je kunt wel met z’n allen heel hard gaan roepen van het mag niet en we moeten handhaven, maar je moet muziekgebruik niet in de weg zitten. Tegelijkertijd verdient de maker een reële vergoeding voor zijn werk. Dus willen we filesharing uit de illegaliteit halen middels een licentiemodel”, legt de woordvoerster uit aan Webwereld.

Aardig bedacht en ik zou er niet eens op tegen zijn als er niet wederom voorbij werd gegaan aan de basis: zijn copyrights nog houdbaar?

Buma denkt aan een bedrag van ‘5 á 10 euro per maand’. “Uit verschillende onderzoeken blijkt dat de meeste downloaders dit bedrag graag bereid zijn te betalen.”

PARDON??? Willen ze de CD-verkoop helemaal lam leggen  ofzo? Ik geef dat bedrag per kwartaal uit aan originele CD’s. Dan ga ik niet ineens dat bedrag per maand uitgeven. Als je dit systeem wilt vergelijken met de thuiskopieheffing, dan kom je op hooguit een paar kwartjes. Misschien een alternatief: €0,10 per Mbit van de connectie per maand. Dat komt voor mij neer op €1,60 per maand. Dát heb ik er nog wel voor over. Dat komt overeen met ruim 11 audio-CD’s of 4 DVD’s volgens de tarieven van de thuiskopieheffing. Dat is al meer dan ik per maand binnenhaal!

Buma ziet dit duidelijk weer als melkkoe. De copyright-kerk heeft weer een nieuwe manier bedacht om zondaars aflaten te laten kopen.

Geen verplichte heffing

De organisatie benadrukt dat het geen verplichte heffing betreft, zoals D66 onlangs bepleitte, maar een vrijwillige licentie met een opt-out mogelijkheid. Het filesharen mag alleen voor particulier gebruik. “Wie op commerciële schaal muziekbestanden beschikbaar stelt, valt buiten deze licentieregeling, ook al is er geen commercieel doel.”

Wat de grens is tussen particulier en commercieel moet de organisatie nog uitzoeken en definiëren. “Dat is uiteraard een belangrijk punt”, erkent de zegsvrouw.

Ik zie het al gebeuren dat dat wordt gesteld op 24 nummers of 2 films. Dan kun je dus echt amper meer iets vinden. Het aanbod van (dan volledig legale) torrents verminderd omdat er te weinig seeders zijn, DirectConnect verliest gebruikers omdat daar vaak een *minimum* hoeveelheid vereist is…

Oh wacht, nee, dat blijft allemaal prima werken: iedereen wordt gewoon meteen als commercieel aangemerkt en aan de hele regeling heb je dus niets meer.

P2p-data gecontroleerd

Om dit systeem te laten werken moeten de isp’s wel het muziekgebruik (de up- en downloads) van hun abonnees ‘registreren’ en die informatie geanonimiseerd doorgeven aan auteursrechtenorganisaties. Op die manier ontvangen muziekauteurs een correcte vergoeding voor het gebruik van al hun muziek door de Nederlandse online muziekgebruiker.

Hier zit een flinke adder onder het gras, want hoe kunnen in een p2p-netwerk het delen muziekbestanden worden geregistreerd anders dan met de omstreden methode van Deep Packet Inspection (DPI)? “Dat weten we niet, maar daar gaan we ook niet over”, antwoord Buma op deze vraag. “We hopen dat de tussenpersonen [de isp's] hier hun rol in het geheel oppakken.”

Lekker zinnig weer: “wij willen het, dus iemand moet er maar voor zorgen dat het kan!” En als het technisch onmogelijk is? DPI is degelijk hoor, maar wat als ik een encrypted tunnel opzet?
De wereld is weer plat en Buma/Dogma verkopen onmogelijkheden als verlossing.

Isp’s beloond

De rechtenorganisatie wil de isp’s aan boord krijgen door ze commissie te bieden op de geïnde licentiegelden. “Zij worden dan ook beloond voor het aanbieden van de dienst.” Er is nog geen concreet contact met isp’s. “Maar we hopen dat als er één schaap over de dam is, de anderen volgen.”

Buma/Stemra heeft nog niet doordacht in hoeverre het p2p-gebruik van internetgebruikers die geen licentie willen, toch zal worden ‘geregistreerd’.

Nee, Buma/Breinloos heeft zoveel nog niet doordacht. Dat komt omdat ze Paus zijn in hun Copyright Imperium. Daar hoeven ze niet te denken. Slechts een encykliek en het zij zo.

Buma heeft het legaliseringsplan vorige week naar de Kamercommissie Auteursrecht (de Commissie Gerkens) gestuurd. Die werkgroep is er positief over, schrijft Buma-directeur Cees Vervoord.

Zonder het te lezen verdenk ik Cees van de verwarring tussen ‘niet negatief’ en ‘positief’…

Toejuichen

“Voorzichtig positief”, nuanceert commissievoorzitter Arda Gerkens (SP) tegenover Webwereld. “De werkgroep vindt het voorstel interessant, maar ziet wel meteen ook beperkingen. Er is ook nog veel onduidelijk. Ik hoop dat dit de komende tijd uitgewerkt kan worden.”

Duidelijkheid komt wat Gerkens betreft echter niet vanuit de overheid. “Kijk hiervoor niet naar de politiek, dit is echt voor de markt om op te pikken. Maar ik juich het zeer toe dat een organisatie als Buma/Stemra out of the box denkt en oplossingen aandraagt.”

Out of the box? Yeah right. One cannot think outside the box if there’s no thinking on the inside. Dit is geen oplossing jongens. Dit is een hersenscheet die als melkkoe bedoeld is, maar dusdanig naar voren geschoven wordt dat het heel vooruitstrevend lijkt.

Provider XS4All is in beginsel positief over de proefballon van Buma. “Dit laat voor het eerst zien dat de entertainmentindustrie met een ander model komt. Het idee van een samenwerking tussen de isp’s en de entertainmentindustrie, met instemming van de klant, dat juich ik toe”, aldus de woordvoerder van de provider.

In principe: ja. In deze situatie: nee. En wat nou ander model? Dit is weinig anders dan de thuiskopieheffing. Dit is wel erg positief van XS4All… Wat is daar aan de hand? Probeert XS4All te slijmen zodat er ooit misschien wel iets te bereiken valt met de entertaimentindustrie, had de woordvoerder geen tijd gehad om zich in te lezen, of was het per ongeluk een woordvoerder van KPN?

Haken en ogen

Maar ook XS4All ziet op technisch vlak beren op de weg. “Ik denk dat er vooral technisch veel haken en ogen aan zitten. Als hiervoor echt DPI nodig is, en dat ziet er naar uit, dan is het problematisch. Dat is technisch niet haalbaar met behoud van de snelheid en netwerkspecificaties.” Als bovendien ook licentieweigeraars worden onderworpen aan DPI, dan ziet XS4All het helemaal niet zitten.

Mooi! We zijn er weer. Het was dus slijmen.

Nou goed, ze proberen iets. Nou nog even bedenken dat ze daar hun hersens voor nodig hebben. Niet te verwarren met BREIN, want daar zijn geen hersens te vinden.

Hoewel hij vrij vroeg in het artikel schrijft  dat ‘de componisten, schrijvers en andere kunstenaars en hun producenten begrijpelijkerwijs heel ongelukkig met deze situatie zijn’, geeft hij verderop wel aan dat muziekvakbonden FNV Kiem/BV Pop en Ntb tégen een downloadverbod zijn. Hoezo tegenstrijdig? Kennelijk baseert hij zijn eerdere stelling op de theoretische gevolgen van het bestaan van auteursrecht en niet op onderzoek.

Dit is slechts één van de opmerkelijkheden.
De overige worden in de commentaren stuk voor stuk onderuit gehaald.

Natuurlijk heeft de beste man een paar zinnige punten in zijn verhaal. Hij is alleen zo geïndoctrineerd dat hij voorbij gaat aan de basisvraag: is auteursrecht in de huidige vorm nog wel van deze tijd?

Omdat een advocaat niet hoeft te vermelden wie zijn klanten zijn, laat Dirk in het artikel achterwege dat BREIN een klant is. Dat is zijn goed recht, zoniet zijn plicht.
Gelukkig geldt die regel niet voor anderen.

zie ook:

In het voorstel, dat volgende week al als wet kan worden bekrachtigd, worden internetbedrijven, maar bijvoorbeeld ook blogs, verplicht om door gebruikers ingediende videocontent van tevoren te laten controleren door een nog nader te bepalen instantie. Internetvideo zou daarmee in Italië dezelfde behandeling krijgen als televisiecontent. Op die manier, zo luidt het officiële argument van de regering Berlusconi, kan gewelddadig en pornografisch materiaal worden geweerd. Maar ook filmpjes die het auteursrecht schenden, kunnen zo worden geweerd: isp’s en aanbieders van platformen worden aansprakelijk gesteld voor content die het auteursrecht schendt. Nu is het nog zo dat platformen als YouTube, Dailymotion en blogs video’s achteraf kunnen verwijderen. Boetes voor het niet nakomen van deze verplichting kunnen per overtreding oplopen tot 150.000 euro, met een minimum van 150 euro. Onder internetbedrijven en burgerrechtenorganisaties is flinke beroering ontstaan over het wetsvoorstel. Google en isp’s zijn vooral bang voor de bureaucratische rompslomp die de regels met zich mee zouden brengen. Een dienst als YouTube, waar honderden video’s per uur worden geplaatst, zou praktisch niet langer kunnen opereren. Burgerrechtenorganisaties zijn vooral woedend omdat het de vrijheid van meningsuiting drastisch beperkt. Reporters Without Borders stelt zelfs dat internetbedrijven verplicht kunnen worden om een licentie aan te schaffen om in Italië actief te kunnen zijn. Veel is er niet nodig om het voorstel tot wet te verheffen. Het Italiaanse parlement kan slechts een niet-bindend advies voorleggen aan de premier, die op eigen houtje kan beslissen of hij de wet wel of niet ondertekent. Daarbij komt dat premier Berlusconi persoonlijk een broertje dood heeft aan diensten als YouTube. Zijn eigen bedrijf, Mediaset, heeft al meerdere juridische aanvaringen gehad met Google. Wel kan Berlusconi op verzet vanuit Brussel rekenen. De Europese Commissie heeft tegenover de eigen nieuwssite EurActiv aangegeven stappen te ondernemen tegen de Italiaanse regering als de wet getekend wordt, omdat de bepaling lijnrecht ingaat tegen de E-Commerce richtlijn van de Europese Unie. Daarin wordt namelijk expliciet gesteld dat isp’s niet verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor gebruikerscontent, en ook dat video sharing-platformen niet als audio-visuele dienstverlener kunnen worden aangemerkt. Italië zou daarnaast al achterlopen met het implementeren van de Europese richtlijn voor audio-visuele mediadiensten die al op 19 december 2009 in heel de EU had moeten zijn doorgevoerd.

bron: Ziggo.nl

(Bron: 3voor12)

De specifieke passage:

22. Today the picture of development has many overlapping layers. The actors and the causes in both underdevelopment and development are manifold, the faults and the merits are differentiated. This fact should prompt us to liberate ourselves from ideologies, which often oversimplify reality in artificial ways, and it should lead us to examine objectively the full human dimension of the problems. As John Paul II has already observed, the demarcation line between rich and poor countries is no longer as clear as it was at the time of Populorum Progressio[55]. The world’s wealth is growing in absolute terms, but inequalities are on the increase. In rich countries, new sectors of society are succumbing to poverty and new forms of poverty are emerging. In poorer areas some groups enjoy a sort of “superdevelopment” of a wasteful and consumerist kind which forms an unacceptable contrast with the ongoing situations of dehumanizing deprivation. “The scandal of glaring inequalities”[56] continues. Corruption and illegality are unfortunately evident in the conduct of the economic and political class in rich countries, both old and new, as well as in poor ones. Among those who sometimes fail to respect the human rights of workers are large multinational companies as well as local producers. International aid has often been diverted from its proper ends, through irresponsible actions both within the chain of donors and within that of the beneficiaries. Similarly, in the context of immaterial or cultural causes of development and underdevelopment, we find these same patterns of responsibility reproduced. On the part of rich countries there is excessive zeal for protecting knowledge through an unduly rigid assertion of the right to intellectual property, especially in the field of health care. At the same time, in some poor countries, cultural models and social norms of behaviour persist which hinder the process of development.

saillant detail is wel dat deze tekst door copyrights beschermd wordt… En dat terwijl de Paus de woordvoerder van God geacht wordt te zijn en hij voor onfeilbaar gehouden wordt.
Is het woord van God dan eigendom van het Vaticaan? Gaan de royalties naar God als voor gebruik van de tekst betaald wordt?

***************************************
` Internetters hoeven toch niet te gaan
betalen voor het plaatsen van muziek
op websites.Auteursrechtenorganisatie
Buma/Stemra heeft het plan ingetrokken
om vanaf 2010 geld te vragen voor deze
‘embedded files’.

Aanleiding is de commotie die ontstond
toen Buma/Stemra bekendmaakte 130 euro
te gaan vragen voor elke zes fragmenten
die iemand op zijn website plaatst.Met
name op sociale netwerksites als Hyves
staan veel embedded files.

Staatssecretaris Heemskerk en minister
Hirsch Ballin zijn blij dat de heffing
niet doorgaat.Buma/Stemra had sowieso
eerst moeten overleggen,zeggen zij.
***************************************